BİTER MİYDİ? İnsan için her şey. Bir şeyler eksik ya da fazla olsa ne olurdu? Günler geçmekte ve hızla geçen aylar sonunda yıllar birbirini kovalamakta. Göze her gözüken yer başka bir gözükmekte, başka bir gözle bakmakta insan her yaşadığı benzer olaya. Hâlbuki yeniden başlar hayat, her gün doğumunda. Ruhlara yepyeni kapılar aralanır yaşamla ilgili ve gün yepyeni fısıltılar söyler yağmurun sesiyle, yıldızların ışıltısıyla, gecenin karanlığı, gündüzün sıcaklığı ile. Bazen kavurucu bir sıcaklık gelir de aniden, arkadan gelen yağmur damlaları şifa olur kavrulan yüreklere.
Bitmezdi insan için her şey. Biten giden yaşananlardı. O andı. Bitti gitti diyebilmeliydi insan kavrulmadan ve yanmadan. Serin pınarların içine serptiği bir çıkış yolu bulmalıydı. An biterdi, vakit dolardı fakat üzüntüler, hasretler, ölümler, savaşlar birer anı olmaktan öteye geçemezdi. Günlerin geçmek bilmediği zamanlar olurdu bazen. Büyük yıkımlar olurdu hayatın içinde, evlerin tam orta yerinde. Deprem gibi çökerdi, korkusu yüreklere. Yıkılan hayallere gömülürdü yaşamlar. Dünya döndükçe her şeye rağmen dirilirdi insan, ayakta kalmanın, hayatta kalmanın mücadelesi içine girer ve yeniden başlamak için azmederdi. Çünkü bilirdi insan an biter, her şey kaldığı yerden devam ederdi. Elbette her şey kaldığı yerde kalmazdı fakat devam ederdi.
Hayata yeniden başlamak için birçok sebebi olanlardan mısınızdır? Ya da hiç bir sebep bulamayanlardan mısınız? Kolay bir şey değildir hayata yeniden başlamak, çünkü her gün tekrar tekrar ölmeyi ve tekrar başlamayı göze almaktır aslında. İnsanın başına her an kötü bir olay gelebilir, olumsuzluklarla karşılaşabilir, yolunda gitmeyen birçok durumla karşılaşabilir. Gene de yıkılmamak ve hayatta kalmak için mücadele vermekten yana olanlar, kısa zamanda yaşadıkları kötü tecrübeleri atlatabilir ve yeniden başlama için sebeplere tutunur.
Kendi iç iletişimini genişletir. Sosyal hayatta yaptığı yanlışları düşünür. İç dünyasına meylettikçe, dış dünyası ile ilgili yargıları değişmeye başlar. Okul biter, iş hayatı başlar, iş hayatı biter, emeklik başlar. Sürekli bir şeyler biter, bir şeyler başlar. Dolayısı ile bir şeyin başlaması, diğer bir anın bitmesi ile gerçekleşir. Her başlangıç yepyeni dünyalara taşır, yeni ilişkilere, yeni dostluklara, öğretilere götürür bizi. Bebeklik biter, çocukluk başlar, sonra gençlik, evlilik, çocuk sahibi olma, yaşlılık diye devam eden bir serüvenin tam ortasında buluveririz kendimizi.
Hepimizin birleştiren ortak bir nokta vardır bilinen. İnsan olmaktır. İnsan olmak hayatı yeniden inşa etme ve yaşama gücünü kendinde bulur. Her şeye yeniden başlamak için güç bulur kendinde. Bulduğu gücü, gücünü yitirmişlere vermeyi de bilir. Çünkü bu verdikçe artan, arttıkça çoğalandır. Kendine küsen her kese küsmüştür. Kendine güvenmeyen, dünyaya güvenmez. Kendine zarar vermek isteyen, başkalarını cezalandırmak isteyendir.
Yeniden başladıkça yenilenir insan. Kendine döndükçe dünyaya döner. Dünya döndükçe, hayatı anlamaya çalışır. Yaşamak için ve yaşamayı arzulamak için binlerce nedeni, amaçları, hedefleri, sebepleri vardır insanın.