Yalnızım! Ölür müyüm?

Son zamanlarda yalnızlıkla ilgili pek çok haber okumak mümkün. Dünya Yaşlanma Konseyi’ne göre yalnızlık yaşlanmayı hızlandıran bir etken. Üstelik yalnız kalan erkeklerin kadınlara göre yalnızlıkla baş edebilmek konusunda daha yetersiz olduklarına dair veriler bulunmakta. Amerika’da yapılan farklı araştırmalar ise yalnızlığın sigaradan daha tehlikeli olduğunu ortaya koymakta.

Sosyal açıdan izole olduğunu hisseden kişilerin alkol sorunu olan ya da obezite problemi yaşayan kişilerden çok daha fazla zarar gördüğü yönünde çalışmalar bulunmakta. Çevresi tarafından yalnız bırakılmayan, desteklendiğini hisseden kişiler ise daha sağlıklı bir yaşlanma sürecine giriyorlarmış.

Modern hayat, çok çalışmanın da yüküyle beraber pek çok olumsuzluğu beraberinde getiriyor. Zaman en kıymetli hazineye dönüşmüşken, gittikçe herkesin daha az zamanı olmaya başladı. Dolayısı ile toplumun geneline yayılmış bir yalnızlaşma, izolasyon görülmekte. Sihirli kutu televizyonun “gerçek hayat” tan alıntılar ya da “gerçek hayat” mış gibi taklitler sunan yayınları herkesi daha fazla büyülerken, internetin televizyondan çok daha güçlü olduğunu görmekteyiz.

Dolayısı ile herkes “kendine ait bir zaman” ayırmanın derdine düşüyor. Burada parantez açalım, kendine zaman ayırmak için spor, sanat ve dinlenme gibi psikolojik açıdan fayda üretecek etkinlikler yerine televizyon ve internet tercih ediliyor. Herkes sadece kendine zaman ayırınca da hem başkalarını hem de kendimizi yalnız bırakmış oluyoruz.

Tabi buradaki yalnızlık görüldüğü üzere tercihlere dayanıyor gibi görülmektedir. Kalp hastalıklarına yol açan yalnızlık hissi bu şartlarda pek görülmemektedir. Ancak ölüm, ayrılık, çeşitli duygusal çalkantılar yaşandığında televizyon ve internet kişiyi avutamadığında yalnızlık hissinin oluşması ihtimali çok yüksektir. O zaman aynı evde yaşadığınız insanlara bile yabancı olduğunuzu fark edebilirsiniz. Tehlikeli olduğundan söz edilen yalnızlık, bu biçimde, hissedilen yalnızlıktır. Hayat o kadar hızlı geçiyor ki, yetişemediğimiz o kadar çok konu var ki, çok sarsıcı bir olay meydana gelmeden yalnızlığımızın boyutlarını anlayamıyoruz.

Yalnızlık hissi sadece psikolojik değil, fizyolojik pek çok soruna neden olmaktadır. Kendinizi içsel olarak, fiziksel olarak ya da dışlanmış bir şekilde yalnız hissedebiliyor olabilirsiniz. Bu durumda yalnızlığınızın nedenlerini araştırmalısınız. Arkadaşlarınızla, ailenizle ilişkilerinizi gözden geçirmelisiniz. İnsan ektiğini biçer, kimseye ilgi göstermezseniz, siz de ilgi görmezsiniz. Olumlu düşünmek, olumlu konular hakkında konuşmak, okuduklarınızı, izlediklerinizi birileriyle paylaşmak hem sizi hem de çevrenizdekileri çoğaltacaklardır. Yeni öğrendiğiniz bir yemek tarifini uygulayıp bir akşam evinizde tanıdıklarınızı ağırlayabilirsiniz. Belki de apartmanda diğer dairelere dağıtabilirsiniz. Neden olmasın?

Bugün kendinizi yalnız hissetmiyor da olabilirsiniz. Ancak, en azından bu satırları okuduktan sonra, nasıl bir geleceğe yatırım yaptığınızı gözden geçirebilirsiniz. Evet, ülkemizde hala akraba ilişkileri, arkadaşlıklar sıcaklıklarını görece sürdürmekte. Fakat siz bu ilişkileri ne kadar korumaktasınız. Arkadaşlarınızı bir kahve içerken gerçekten dinlediniz mi hiç? Spor ya da alış veriş dışında gerçekten onu merak ettiğiniz bir konuda konuştunuz mu? Arkadaşlık, dostluk bir yerlerde bir araya gelip “oradan buradan” konuşmak mıdır sizce? Aynısı akrabalarla ya da komşularla, arkadaşlarla ailecek görüşülen ziyaretlerde de geçerli. Televizyon karşısında geçen bir ziyaret ne kadar paylaşıma açıktır tartışılması gereken bir konu.

Yalnızlık bir tercih de olabilir. Önemli olan, gerçekten birine ihtiyaç duyduğunuzda yanınızda kimin olacağı. Ya da asıl soru, kendinizi yapayalnız bulduğunuzda yanınızda hiç kimse olacak mı?

Psikoloji.com.tr

KİM PSİKOLOJİ